Dúas características do noso país fan que a conectividade en Galicia sexa particularmente importante. A primeira é que estamos nun dos finisterres europeos. A segunda é que temos una estrutura urbana policéntrica. A diferenza da meirande parte das rexións españolas, nós non temos unha grande capital económica e demográfica. O noso son as cidades pequenas e medianas.
Así as cousas, actuar como país pasa por pensar nunha rede de cidades ben conectadas por tren en tempos, frecuencias e horarios; estacións intermodais que acheguen á xente das vilas e pobos a eses nodos. Comparativamete, a rede de estradas e autoestradas está moito máis avanzada e queda menos por facer. Tamén supón pensar na conectividade co resto do Mundo. Aí aínda temos máis cousas pendentes.
Comezando co tren, a diferenza no ancho de vía ou os tramos de vía única son chapuzas contra as que temos que poñer pé en parede; os novos Avril non están a altura; as mercadorías e as conexións a portos e plataformas loxísticas importan moito; a conexión con Portugal abre oportunidades que non temos no noroeste penínsular español.
E cando falamos de aeroportos, é evidente que un país que non chega aos tres millóns de habitantes non pode aspirar a ter máis que un de certo nivel. Os aeroportos non son como os hospitais ou as universidades. A escala óptima é moitísimo maior. Miremos cara Sá carneiro. A solución boa era apostar polo aeroporto central de Galicia e levar alí ao seu interior a rede ferroviaria para garantir conexións directas e rápidas co resto de Galicia. Como en Suiza, ou en Dinamarca. Porén, a realidade que padecemos hoxe non semella ter solución a medio prazo… igual cara 2050 si. Namentres, o que toca é pensar nos tres aeroportos como tres terminais e coordinalas como tal. Algo semellante ao que temos que facer cos portos. Somos pequenos de máis como para poñernos a competir entre nós.
