–Porque toi caminando.
–Tu non resoplas cuando camines, resoplas cuando te pasa algo.
–Nun me pasa nada.
–A mi nun me engañas. Yá tas rumiando.
–Na, pero ye que…
–¿Ves? Yá lo sabía yo, por eso tienes esa cara, porque tas enfadá.
–Nun toi enfadá, toi un poco inquieta
–Ah.
–¿Qué significa esi «ah»?
–Nada.
–Cuando tu dices «ah», siempre significa algo.
–Mira quién rumia ahora.
–Nun toi rumiando.
–Tas preguntando si toi enfadáu porque te pregunté si tu tas enfadá…
–Ye que cada vez que pasamos por esti bancu alcuérdome d’aquella vez que vinimos con los guajes y…
–¿Otra vez con eso?
–… Tu sentáu, tan panchu, y yo de pies, embarazada, y col críu grande en cuello.
–Setiembre del 73. Tienes una memoria prodigiosa.
–Sí. Sobremanera pa lo que tu preferiríes qu’olvidara.
–Non puedes tar tola vida con pensamientos rumiantes, rucándote per dientro.
–Mira quién fue a hablar.
–Yo soi más tranquilu.
–Por fuera, pero por dentro lleves el guirigái d’una comunidá de vecinos.
–Meca, Lola, ¿apagasti’l gas?
–Sí.
–¿Seguro? Yo creo que nun lu apagasti.
–Pos yo creo que sí.
–¿Por qué?
–Porque lo apagué.
–Yá.
–¿Qué significa esi «yá»?
–Nada.
–Cuando tu dices «yá», siempre significa algo.
–Que me paez raro que lo apagares.
–¿Por?
–Porque nun m’alcuerdo de vete apagalo. ¿Y tu?
–¿Tengo qu’alcordame de que tu me vieres?
–Non.
–¿Entós?
–Pero tampoco m’alcuerdo d’apagalu yo.
–¡Hostia, porque lu apagué yo! ¿Quies dexar yá de rumiar? ¿Por qué resoplas?
–Porque toi caminando .
–Tu non resoplas cuando camines, resoplas cuando te pasa algo.
–Nun me pasa nada.
–A mi nun me engañas. Yá tas rumiando.
www.maxirodriguez.net
Suscríbete para seguir leyendo













