Se hai algo que caracteriza as festas do Carme dos Pincheiros son os desfiles de xigantes e cabezudos que ateigan as rúas durante os días de celebración. Estes curiosos personaxes chaman a atención de pequenos e maiores, que se achegan para acompañar o seu percorrido e desfrutar dunha das tradicións máis arraigadas da Pobra do Caramiñal. Máis aló do seu valor como tradición, estas figuras de grandes cabezas seguen a ter na cativada os seus espectadores máis entregados. Entre risas, carreiras e algún que outro susto, os máis pequenos seguen de preto os pasos da comitiva formada por 26 xigantes e cabezudos.
A orixe das procesións destes peculiares personaxes remóntase ao século XVIII, cando os rapaces da vila encabezaban a procesión do Corpus para animar o público asistente. Hoxe en día, moitos rapaces e rapazas da vila continúan esta tradición con orgullo e agarimo. É o caso de Lois Moledo, un rapaz da Pobra de 23 anos que leva desde os 16 portando un dos xigantes que animan estes desfiles. Comezou no 2019, levando «o Negro ou a Negra, que son os que menos pesan», conta.
Para Lois, estes desfiles son «o núcleo principal das festas, tanto pola mañá como pola tarde animan á xente a saír pola vila e a tomar algo». O certo é que estes desfiles son un dos piares fundamentais das celebracións do Carme dos Pincheiros, tanto para os veciños como para os participantes desta curiosa comitiva cabezuda: «A miña sensación é que se trata dunha tradición moi valorada na vila. Tanto para a xente que está dentro dos xigantes e dos cabezudos como para a xente que está fóra», comenta.
Aínda que estes peculiares personaxes anden de troula pola Pobra, non sempre son sinxelos de manexar: «Entre os xigantes temos de todo tipo. Están o Negro e a Negra, que son os máis pequenos e que pesan 35 ou 40 quilos, e despois pode chegar o xigante representativo da Pobra, que pesa case 100 quilos».
Malia o elevado peso das figuras, Lois comenta que poden aguantar de troula con elas «tres, catro horas… se vemos que hai moito rebumbio e temos forzas, aguantamos ata que dea o corpo».
Non todo é cargar con eles. Cabezudos e xigantes bailan polas rúas, animan os espectadores e crean o caos en bares e tendas. Precisamente, este é un dos momentos que máis desfruta Lois: «A min o que máis me gusta é cando os cabezudos bailan ou fan algunha parvada. Entran nun bar e se poñen a tolear cos camareiros, ou están en calquera sitio facendo flexións ou subindo ás fontes. É o que máis desfruto porque estamos todos reunidos, todos mirando… É un momento moi bonito». n
